پادشاهِ دنیای کوچکِ خودم

دفترچه عزیزم،

بعضی روزها آدم حس و حالش دقیقاً شبیه همین خط‌خطیِ ساده‌ است. نه خیلی شلوغ، نه خیلی صاف. یه چیزی بین پیچ‌وتاب‌های فکری و یه لبخندِ کجِ درونی.

امروز از همون روزها بود. روزی که تصمیم گرفتم تاج نامرئی‌ام رو بذارم سرم. نه که خبری باشه ها… نه. فقط گاهی باید به خودت یادآوری کنی که پادشاهِ دنیای کوچیکِ خودتی. پادشاهِ همین فنجون قهوه‌ای که دستته، پادشاهِ آهنگی که داری گوش می‌دی، و پادشاهِ همین چند خطی که داری می‌نویسی.

امروز، من پادشاهِ همین لحظه‌ی ساده بودم. یه پادشاهیِ دوست‌داشتنی، درست مثل این رفیقِ خطیِ تاج‌دارِ من.